Matka Boża jako najwspanialszy ornament nieba i ziemi

Piękno stanowi jeden z czterech atrybutów osoby ludzkiej wypełniając oczy podziwem a serce zachwytem, szczęściem i pokojem. W Osobie Najświętszej Maryi Panny owe cztery atrybuty, osiągnęły swoją pełnię w urzekającej harmonii i doskonałości.
To w Niej możemy kontemplować nadzieję oraz spełnienie się w sposób najpiękniejszy naszego człowieczeństwa. Jej człowieczeństwo bez zmazy pierworodnej nie uległo żadnemu podziałowi ani żadnemu skażeniu grzechem z jakim my przychodzimy na świat. Jej istnienie w pełni przynależy do
Prawdy a wręcz Jej dziewicze łono stało się domem Prawdy Wcielonego Słowa Bożego. Całe Jej życie jest niewysłowionym hymnem na cześć Dobroci Boga, który uczynił w Niej wielkie rzeczy, które staną się udziałem tych, którzy pragną stawać się bardziej ludzcy kochając Boga zgodnie ze słowami Świętego Pawła: „lecz właśnie głosimy, jak zostało napisane, to, czego ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka
nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują”.